As it entered the room the man looked down in shame.
“Why did you not realise me ?” the dream asked.
“Because I was afraid,” the man said.
“Afraid of what,” said the dream.
“I was afraid I would fail.”

“But haven’t you failed by not attempting to use me?”.
“Yes I did, but I always thought there would be tomorrow.”
“You Fool!” said the dream” Did it never occur to you
that there was only ever today? the moment that you are in right now?
Binnenkort komt hier de advertentie voor de vacature: “dream job bij Everglades”

De man
Je bent waarnemingsbevoegd en mag dus notaris spelen bij het passeren van akten. De passeerlast is hoog omdat je verantwoordelijk wordt gehouden, ook voor zaken uit het voorbereidingstraject, waar je vaak geen invloed op hebt. Dit komt omdat de kantoororganisatie bij opvallend weinig kantoren ingericht is naar de wens van degenen die verantwoordelijkheid moeten dragen. Je bent druk doende de problemen te pareren, hetgeen behoorlijk veel van jouw energie kost. Bij de grote kantoren komt daar nog eens gezellig de rivaliteit tussen collega’s onderling bij. Daar heb je echter antwoord op gevonden, je bent immers een fase verder en je baas is tevreden. Maar dan is het 19.00 uur. Thuis gekomen, breek je nog net niet of wel je nek over de rolschaats die onder de krant van je deur is gelegd. Als je jas wilt ophangen breekt het haakje af omdat er al zoveel jassen hangen en je in het weekend vergeten bent de boormachine te (laten) repareren. Je zoon van 4 schreeuwt uit volle borst dat hij het eten vies vindt, lanceert een bord, gevolgd door een tik waardoor het huis echt klein wordt. Vrouwlief heeft met spoed iets bruins gekookt of laten aanbakken en vraagt met een klein cynisch stemmetje of je niet weer vergeten bent die paar kleine boodschappen te doen.

De vrouw
Omdat je zwangerschapsverlof erop zit ben je in het kleine kamertje op kantoor braaf bezig je flesjes te vullen na het kolven. Een of andere stomme stagiaire had bijna jouw melk in zijn koffie gedaan, de gek. Je wilt geen slechte moeder zijn dus ziek, zwak of misselijk, kolven zul je. De kringen onder je ogen vertellen dat de baby vannacht slechts 3 keer wakker is geweest. Op de crèche vanochtend hoorde je dat de waterpokken zijn uitgebroken en dat het beter is dit als baby te krijgen dan als peuter. Voordat je aan het werk slaat, ga je voor alle zekerheid een uurtje googlen om te kijken vanaf welke leeftijd de waterpokken niet meer schadelijk zijn voor een baby. Te laat kom je erachter dat je de tijd beter had kunnen gebruiken om de eerste bespreking op kantoor voor te bereiden. Je bent half afwezig en de projectontwikkelaar is niet echt gecharmeerd, er zijn te veel vragen die je niet goed of niet naar zijn zin kunt beantwoorden. Gelukkig heb je net op tijd de notaris erbij gehaald toen hij over BTW vraagstukken begon, want je voelde “de nattigheid” al komen: “ tijd om te kolven”, riep je toen uit. Om 17.00 uur sjees je naar de crèche en thuis gekomen begin je meteen met koken. Als hij belt dat hij wat later komt en je niet met eten op hem hoeft te rekenen barsten de hormonen los.

Hoe men ermee omgaat
De meeste dertigers met kinderen herkennen het probleem van Work Life Balance. Is dit eigenlijk wel een probleem of net als ADHD een nieuwe mode-ziekte? Volg even de gedachte van de werkgever: als je het werken op kantoor en het moederen thuis niet kunt combineren betekent dit dat je het op het ene front of op het andere front laat afweten. Vrouwen laten het dan vaak op kantoor afweten en mannen laten het vaak thuis afweten. Geen vent die zich ziek meldt omdat het thuis even lastig is. Vrouwen blijven vaak thuis zitten met stressklachten of andere fysieke gebreken. Klopt deze gedachte van de werkgever of zijn er wetenschappelijk onderbouwde verklaringen voor handen. Ik heb werkelijk geen idee. Wat echter wel opvalt is dat veel vrouwen na het krijgen van een kind slechts 3 of 4 dagen willen werken. Sommigen stoppen er ook helemaal mee. Dit punt is vorig jaar behandeld bij een van de alumni bijeenkomsten van de UVA. De uitslag: kapitaalvernietiging omdat bakken met geld in de opleiding van vrouwen wordt gestopt, en zodra ze moeder worden stappen ze uit het arbeidsproces. Wat nu, als blijkt dat die hooggeleerde heren en professoren de verkeerde conclusie trekken en de opleiding en het dispuut slechts bedoeld zijn als de exclusieve ontmoeting- of datingplaats.
Alle cynisme op een stokje. Wat betekent een ideaal Work Life Balance beeld? De perfecte moeder en een top medewerkster tegelijkertijd? Waar zitten ze? Een ideaal Work Life Balance beeld is naar mijn mening een moeder die op haar werk haar best doet, zo nu en dan een steekje laat vallen en thuis de pannekoeken aanbrandt. Op het kantoorfront en het thuisfront middelmatig scoren en accepteren dat het hier en daar een beetje verkeerd gaat (en dus pijn doet) is geen verkeerde instelling. Growing pains horen erbij en stoppen dus niet als je kinderen krijgt. Work Life Balance is wat je er zelf van vindt (zit tussen je oren) en is bovendien van alle tijden. Elke vorm van schuldgevoel op welk front dan ook lijkt mij misplaatst.

DISCLAIMER
In dit artikel heeft niemand model gestaan. Mocht je jezelf of een ander daarin herkennen ook nu weer garanderen wij u, dat alles op fictie is gebaseerd. Dit is geen wetenschappelijk (verantwoord) artikel en dient slechts als kritisch bedoelde (echter in haar uitvoering slecht gepresenteerd) antwoord op een maatschappelijk fenomeen . Het blad OUDERS NU heeft ons meegedeeld dat zij dit stuk als slecht leesbaar voor haar doelgroep ervaren omdat er veel oorzaken zijn voor moeders met stress klachten en deze in dit laconiek simpel geschreven artikel onderbelicht zijn. Een prominente professor van de UVA en instigator van een van de alumni bijeenkomsten, vond het taalgebruik in dit artikel niet academisch en bevestigt uitdrukkelijk dat de universiteit in zijn tijd studieplaats was (tenzij hij wat gemist heeft). Graag leggen wij ons bij deze adviezen neer en bieden nu reeds onze excuses voor mogelijke misverstanden en elke vorm van miscommunicatie. Indien u een serieus beeld wilt krijgen over dit onderwerp bezoek dan de website www.dijkenvanemmerik.nl .

Ik ben rechten gaan studeren omdat het strafrecht mij altijd al aantrok. Dat was het voor mij. Ik zit nu in mijn laatste jaar en ik heb in de loop van de opleiding verschillende takken van het recht leren kennen. Nu ik op een notariskantoor werk heb ik weer een nieuwe tak van het recht ontdenkt: ‘Het Notariaat’. Het is een veelzijdige tak van het recht. Niks is hetzelfde en niets is vanzelfsprekend. Het ligt me en ik voel me erin thuis. Zonder deze ervaring had ik dit misschien niet geweten.

Hierdoor heb ik iets geleerd wat ze je op de opleiding niet leren, praktijkervaring. Je eigen ervaring en je kennis van de mogelijkheden is essentieel in het maken van een goede keuze. Je keuze is immers bepalend voor je verdere loopbaan.
En zo sta ik nu weer voor een keuze; In welke richting ga ik doorstuderen, strafrecht of het notariaat?

Rayan